Ελπίδα

Πριν από περίπου μια εβδομάδα διάβασα αυτό το εδάφιο στο καθημερινό μου πλάνο ανάγνωσης, από το Κατά Ματθαίον 12:21 — «Και στο όνομά Του τα έθνη θα ελπίζουν». (TPT)Αυτό το εδάφιο είναι μέρος μιας προφητείας από το βιβλίο του Ησαΐα, που μιλά για τον Ιησού και την αποστολή Του πάνω στη γη.Στάθηκα αρκετά σε αυτό το εδάφιο, γιατί μιλά για το πώς, μέσα από το όνομα του Ιησού, τα έθνη — πλήθη ανθρώπων — θα βρουν ελπίδα. Και πώς ο Θεός καλεί κι εμένα να συμμετάσχω σ’ αυτό το έργο, να φέρω ελπίδα σε εκείνους που δεν έχουν ή την έχουν χάσει.

Σκέφτηκα τη ζωή που ζω και το «έργο» που κάνω, και την επιθυμία που έχω ώστε οι γυναίκες και οι οικογένειες με τις οποίες εργάζομαι να γνωρίσουν αυτή την ελπίδα που έχουμε στον Ιησού — γιατί, αληθινά, στο τέλος της ημέρας, Εκείνος είναι η μόνη ελπίδα που έχουμε.

Τους τελευταίους πέντε μήνες είχα το προνόμιο να γνωρίσω μερικές νέες οικογένειες, καθεμία με μια ιστορία που ραγίζει την καρδιά και με ανάγκες που μοιάζουν αδύνατον να καλυφθούν με ανθρώπινες δυνάμεις. Έχω περάσει χρόνο με γυναίκες από την Αφρική και τη Μέση Ανατολή και η καρδιά μου έχει βαραίνει, γιατί ακούγοντας τις ιστορίες τους, βλέπω την απελπισία και την έλλειψη ελπίδας. Και τότε καταλαβαίνω πως, όταν διάβασα το παραπάνω εδάφιο, ο Θεός, μέσα στη χάρη και το έλεός Του, ευθυγράμμιζε την καρδιά μου με τη δική Του — γιατί οι άνθρωποι που δημιούργησε κατ’ εικόνα Του ζουν χωρίς ελπίδα.

«Η ελπίδα είναι ουσιαστική για τους χριστιανούς, γιατί προσφέρει τη βεβαία προσδοκία ενός καλού μέλλοντος βασισμένου στις υποσχέσεις του Θεού, λειτουργώντας ως άγκυρα της ψυχής σε δύσκολες στιγμές. Μας κινητοποιεί, μας δίνει δύναμη να επιμείνουμε και είναι πηγή πνευματικής ανανέωσης και μεταμόρφωσης.» — Απόσπασμα από ανάλυση για την ελπίδα.

Η Αγία Γραφή λέει στην προς Εβραίους 6:19 — «Έχουμε αυτή την ελπίδα σαν μια ισχυρή, αδιάρρηκτη άγκυρα που κρατά την ψυχή μας ενωμένη με τον ίδιο τον Θεό.»

Όταν κατανοούμε πόσο δυνατή, σταθερή και αδιάσειστη είναι αυτή η ελπίδα, τότε μπορούμε να σηκωθούμε και να βοηθήσουμε κι άλλους να βρουν αυτή την ανάπαυση για την ψυχή τους.

Κρατώ έναν θησαυρό — την ελπίδα — για να προσφέρω στις πολλές γυναίκες και τα παιδιά που συναντώ, είτε στην πόλη μου είτε στους προσφυγικούς καταυλισμούς. Γιατί η ελπίδα που έχω στον Ιησού με βοηθά να καταλάβω ότι η ζωή μου έχει σκοπό και νόημα, και ότι αυτή η ελπίδα είναι ριζωμένη σε έναν Θεό που δεν αποτυγχάνει και δεν αλλάζει.

Ίσως σκέφτομαι περισσότερο την ελπίδα επειδή πλησιάζουμε στο τέλος της χρονιάς, όταν γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα με φίλους και αγαπημένους. Είναι η εποχή που θυμόμαστε πως ο Σωτήρας μας ήρθε για να πάρει μακριά την απελπισία και τη θλίψη μας. Όμως δεν πρέπει να τελειώσει εκεί — αυτή η ελπίδα είναι για να τη μοιραζόμαστε με όσους δεν την έχουν γνωρίσει ακόμη. Με αυτή την ελπίδα μπορούμε να κοιτάξουμε οποιαδήποτε κατάσταση, όσο δύσκολη κι αν φαίνεται, και να ξέρουμε ότι ο Θεός θα ενεργήσει — και όταν ενεργεί, το αποτέλεσμα είναι πάντοτε καλό, γιατί Εκείνος δίνει μόνο το καλύτερο.

Προς Εβραίους 6:17-19 — "Επειδή ο Θεός ήθελε να δείξει με σαφήνεια στους κληρονόμους της υπόσχεσης την αμετάβλητη φύση του σκοπού Του, το επιβεβαίωσε με όρκο. Έτσι, μέσω δύο αμετάβλητων πραγμάτων, στα οποία είναι αδύνατο να ψευσθεί ο Θεός, εμείς που κρατούμε την ελπίδα που μας δόθηκε, ενθαρρυνόμαστε βαθιά. Αυτή η ελπίδα είναι για την ψυχή μας άγκυρα, σταθερή και ασφαλής”

Ίσως να μη σταθώ ποτέ μπροστά σε πλήθη ανθρώπων, αλλά κάθε μέρα που ζω, θέλω να εμφυσώ ελπίδα στις καρδιές και τα μυαλά των γυναικών που συναντώ και συνεργάζομαι μαζί τους. Προσεύχομαι κι εσύ να επιλέξεις να περπατήσεις δίπλα σε κάποιον που νιώθει απελπισμένος, που κουβαλά το βάρος της θλίψης. Κι αν έχεις κι εσύ καταστάσεις που φαίνονται χωρίς ελπίδα, η προσευχή μου είναι να γνωρίσεις Εκείνον που μπορεί να αλλάξει τα πάντα — και να γεμίσει τη ζωή σου με ελπίδα και προσδοκία.