Thoughts on Canadian Geese

Καθώς συνεχίζω να σκέφτομαι και να αναλογίζομαι τις σχέσεις μου με τους ανθρώπους, ιδιαίτερα σε αυτή την περίοδο της ζωής μου, μετά το πρόσφατο ταξίδι μου στον Καναδά, το μυαλό μου επιστρέφει συχνά στις φωνές που βγάζουν οι καναδικές χήνες καθώς πετούν. Ο ήχος τους είναι χαρακτηριστικός και δεν μπορείς να τον μπερδέψεις με κάποιον άλλο. Κατά τη διάρκεια της πτήσης τους επικοινωνούν μεταξύ τους, και οι φωνές τους τις βοηθούν να διατηρούν την επαφή και να συντονίζουν τις κινήσεις τους.

Αυτές οι φωνές με κάνουν να σκέφτομαι τα λόγια που χρησιμοποιούμε στις σχέσεις μας.

Τα λόγια μας έχουν έναν τρόπο να μένουν μέσα στους ανθρώπους, πολύ καιρό αφότου έχει τελειώσει μια συζήτηση. Λίγα λόγια γεμάτα κατανόηση μπορούν να παρηγορήσουν μια κουρασμένη καρδιά. Ένα σκληρό σχόλιο, όμως, μπορεί να μας ακολουθεί για χρόνια.

Στις Παροιμίες 16:24, τα καλοσυνάτα λόγια περιγράφονται ως γλυκά και θεραπευτικά.

Γνωρίζω πόσο σημαντικό είναι να ακούει κανείς λόγια ενθάρρυνσης την κατάλληλη στιγμή. Μια υπενθύμιση ότι ο Θεός είναι πιστός. Έναν καλό λόγο όταν νιώθουμε απογοητευμένοι. Ένα εδάφιο από την Αγία Γραφή που μοιράζεται κάποιος μαζί μας με πραγματικό ενδιαφέρον και αγάπη, και όχι με διάθεση να μας κρίνει.

Και όλα αυτά μου θυμίζουν ότι χρειάζεται κι εγώ να προσέχω εξίσου τα λόγια που βγαίνουν από το δικό μου στόμα.

Μιλώ με τρόπο που ενθαρρύνει και στηρίζει τους άλλους; Ακούω πραγματικά για να καταλάβω ή απλώς περιμένω τη σειρά μου για να μιλήσω; Όταν διαφωνώ με κάποιον, μπορώ να απαντήσω με ειλικρίνεια αλλά και με χάρη; Το να ακολουθούμε τον Ιησού δεν σημαίνει ότι αποφεύγουμε κάθε δύσκολη συζήτηση. Μερικές φορές η αγάπη απαιτεί να πούμε την αλήθεια. Σημαίνει, όμως, ότι ζητάμε από τον Κύριο να διαμορφώνει την καρδιά μας, ώστε τα λόγια μας να αντανακλούν τον δικό Του χαρακτήρα.

Στην Εφεσίους 4:29, ο Λόγος του Θεού μάς ενθαρρύνει να μιλάμε με τρόπο που οικοδομεί τους άλλους, ανάλογα με τις ανάγκες τους.

Μπορώ να θυμηθώ πολλές στιγμές, ιδιαίτερα μέσα σε αυτή τη χρονιά, που έλαβα ένα μήνυμα, ένα τηλεφώνημα ή ένα email από κάποιον φίλο που μου έλεγε ότι προσεύχεται για μένα.

Φέτος χρειάστηκε επίσης να κάνω αρκετές δύσκολες και απαιτητικές συζητήσεις με τις γυναίκες στο Creative Hands. Πολλές φορές, φεύγοντας από αυτές τις συζητήσεις, αναρωτιόμουν αν είχα μιλήσει με το σωστό πνεύμα και τη σωστή διάθεση καρδιάς ή αν, χωρίς να το θέλω, είχα πει κάτι που μπορεί να πλήγωσε κάποιον. Μαθαίνω να χρησιμοποιώ τα λόγια μου με τρόπο που φέρνει θεραπεία και αποκατάσταση, έχοντας ως στόχο να αποκαθιστούμε τις σχέσεις μας και να μεγαλώνουμε μαζί.

Μπορούμε να πορευόμαστε μαζί, χωρίς να είμαστε ίδιοι

Ένα από τα πράγματα που εκτιμώ στις ανθρώπινες σχέσεις είναι ότι ο Θεός φέρνει στη ζωή μας ανθρώπους που βλέπουν τον κόσμο διαφορετικά από εμάς. Έχουμε διαφορετικές προσωπικότητες, διαφορετικά χαρίσματα, διαφορετικές εμπειρίες και διαφορετικούς τρόπους αντιμετώπισης των δυσκολιών της ζωής. Μερικές φορές αυτές οι διαφορές εμπλουτίζουν τις σχέσεις μας. Άλλες φορές, όμως, δοκιμάζουν την υπομονή μας. Είναι εύκολο να θέλουμε οι άλλοι να σκέφτονται όπως εμείς, να αντιδρούν όπως εμείς ή να βλέπουν μια κατάσταση ακριβώς από τη δική μας οπτική γωνία. Ωστόσο, η χριστιανική αγάπη μάς καλεί σε κάτι βαθύτερο.Στη Ρωμαίους 12:4–5, ο απόστολος Παύλος μιλά για τα πολλά μέλη ενός σώματος, που το καθένα έχει διαφορετική λειτουργία, αλλά όλα ανήκουν το ένα στο άλλο μέσα στον Χριστό.

Δεν χρειάζεται να είμαστε ίδιοι για να ανήκουμε στο ίδιο σώμα.

Μπορούμε να μάθουμε από κάποιον που έχει διαφορετικά χαρίσματα και δυνατότητες από εμάς. Μπορούμε να δώσουμε χώρο σε διαφορετικές απόψεις, χωρίς να εγκαταλείπουμε τις πεποιθήσεις μας. Μπορούμε να αγαπάμε κάποιον, ακόμη κι όταν δεν συμφωνούμε μαζί του σε όλα.

Όταν, όμως, υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός, ταπεινοφροσύνη και χάρη, οι διαφορές μας μπορούν να γίνουν ευκαιρίες για προσωπική και πνευματική ανάπτυξη.

Ίσως ο Θεός να χρησιμοποιεί μερικές φορές τους ανθρώπους που είναι διαφορετικοί από εμάς, για να μας δείξει εκείνα τα σημεία της καρδιάς μας όπου εξακολουθούμε να χρειαζόμαστε την υπομονή Του και το έργο της μεταμόρφωσής Του..

Το μεγαλύτερο μάθημα είναι η αγάπη

Όσο κι αν οι καναδικές χήνες με κάνουν να σκέφτομαι τις ανθρώπινες σχέσεις, γνωρίζω ότι το μεγαλύτερο παράδειγμα αγάπης δεν το βρίσκουμε στη φύση. Το βρίσκουμε στον Ιησού.

Εκείνος μας έδειξε τι σημαίνει πραγματική αγάπη μέσα από τη ζωή Του, τη συμπόνια Του, την προθυμία Του να υπηρετεί τους άλλους και, τελικά, μέσα από τη θυσία Του για εμάς.

Στο κατά Ιωάννην 13:34–35, ο Ιησούς δίνει στους μαθητές Του την εντολή να αγαπούν ο ένας τον άλλον, όπως Εκείνος τους αγάπησε. Τους λέει μάλιστα ότι από την αγάπη που θα έχουν μεταξύ τους, οι άνθρωποι θα αναγνωρίζουν ότι είναι μαθητές Του.

Μια τελευταία σκέψη

Την επόμενη φορά που θα δω καναδικές χήνες να πετούν στον ουρανό, ελπίζω να θυμηθώ να σταματήσω για μια στιγμή.

Ελπίζω να θυμηθώ ότι οι σχέσεις είναι δώρα που αξίζει να εκτιμούμε, αλλά και ευθύνες που χρειάζονται φροντίδα. Ότι οι άνθρωποι έχουν ανάγκη από ενθάρρυνση. Ότι μερικές φορές η δύναμη φαίνεται μέσα από το θάρρος να ζητήσουμε βοήθεια. Ότι τα λόγια μας έχουν σημασία. Και ότι κάποιες φορές η πιο απλή πράξη αγάπης είναι να επιλέξουμε να σταθούμε δίπλα σε κάποιον που περνά μια δύσκολη περίοδο.

Πάνω απ' όλα, ελπίζω να θυμηθώ να στρέφω το βλέμμα μου στον Ιησού, γιατί Εκείνος είναι που με διδάσκει πώς να αγαπώ.

Ίσως να μην μπορώ πάντα να αλλάξω τους αντίθετους ανέμους που αντιμετωπίζει κάποιος άλλος στη ζωή του. Ίσως να μην έχω τα κατάλληλα λόγια ή την ιδανική λύση. Με τη βοήθεια του Θεού, όμως, μπορώ να επιλέξω να είμαι παρούσα, να προσεύχομαι, να δείχνω καλοσύνη και να θυμίζω σε κάποιον ότι δεν χρειάζεται να αντιμετωπίζει κάθε δυσκολία μόνος του.

Και ίσως αυτός να είναι ένας μικρός τρόπος με τον οποίο μπορούμε να αντανακλούμε την καρδιά του Χριστού σε αυτόν τον κόσμο. Μπορεί να μην είμαστε σε θέση να ελαφρύνουμε κάθε βάρος, αλλά μπορούμε να επιλέξουμε να βοηθάμε ο ένας τον άλλον να το σηκώνει. Και καθώς το κάνουμε αυτό, εύχομαι η αγάπη του Ιησού να γίνεται φανερή μέσα από τον τρόπο που πορευόμαστε μαζί.